مجله صنعت برق

زندگی نامه توماس ادیسون مخترع بزرگ

زندگی نامه توماس ادیسون

توماس ادیسون

توماس ادیسون متولد 11 فوریه 1847 در اوهایو آمریکا می باشد، از او به عنوان بزرگترین دانشمند آمریکا در تمامی ادوار یاد می کنند. به جرعت می توان گفت یکی از مطرح ترین افرادی که در توسعه صنعت مدرن و پست مدرن تاثیر گذار بود؛ توماس ادیسون می باشد.

از اختراعات وی می توان اولین لامپ الکتریسیته (بصورت رسمی و کاربردی)، گرامافون و نسخه اولیه دوربین فیلمبرداری را نام برد. در واقع می توان گفت تکمیل کننده و توسعه دهنده بسیاری از اختراعات دانشمندان پیش از خود بوده،

به طور مثال در تولید الکتریسیته و ضبط صدا و پخش صدا نقش مهمی را ایفا کرد و در توسعه آن ها بسیار کوشید.

زندگی نامه ادیسون

زندگی نامه ادیسون پس از تولد در اوهایو به همراه خانواده اش به ایالت میشینگان مهاجرت کرد و در این مکان بزرگ شد. ساموئل اگدن ادیسون جونیور پدر ادیسون اصالتا اهل کشور هلند بود که توماس هفتمین و آخرین فرزندش می باشد.

نانسی ماتیوس الیوت مادر توماس معلم مدرسه بود به این سبب خواندن، نوشتن و حساب را به فرزندش آموخت و اینگونه اسمش در تاریخ ثبت گردد. از توماس ادیسون در سنین کودکی فردی کنجکاو یاد کرده اند که اکثر مطالب را خود با خواندن فرا می گرفت و از ابتدا علاقه ای به فناوری داشته است.

توماس ادیسون بسیاری از اختراعات اولیه خود را در اولین آزمایشگاهی که خود در نیوجرسی تاسیس کرده بود گسترش داد. بسیاری از اختراعات خود را در زمانی که کارمند اداره تلگراف بود الهام می گرفت.

وی از اولین مخترعانی بود که با استفاده از دانشمندان در حوزه های مختلف اصول کار گروهی علمی یا همان فن بازار را فراهم کرد که در توسعه علم در زمان خود امر مهمی به حساب می آمد. در واقع می توان گفت که اولین مرکز پژوهشی را در دنیا ایجاد کرد.

اختراعات توماس ادیسون

توماس آلوا ادیسون زمانی که 28 سال داشت جهت ارتقا دانش چهار سال در مرکز مطالعات کوپر شیمی را فرا گرفت و هم زمان کار در راه آهن را انجام می داد. پس از اتمام دوره آموزشی شغل خود در راه آهن را رها کرد و در یک مجموعه صرافی بزرگ در نیویورک به عنوان سرپرست فنی فعالیت کرد.

در همین دوران اولین اختراع موفق خود را به ثبت رساند. این اختراع تلگراف چاپی بود که تفاوت با انواع مشابه خود داشت. بطور مثال تلگراف علائم مورس را به شکل خط و نقطه روی کاغذ چاپ می کرد در حالی که دیگر تلگراف این علائم را به صورت صدای کوتاه و کشیده ارسال می کردند.

نقطه عطف در دوران زندگی تبدیل کارگاه کوچکش به یک آزمایشگاه بزرگ در منلو پارک نیوجرسی بود. او در این مکان یک لابراتوار پزوهشی مجهز برپا کرد و تعدادی از دانشمندان را جهت فعالیت های پژوهشی در آنجا گرد هم آورد.

آزمایشگاه منلو پارک از اولین آزمایشگاه های تحقیقاتی به حساب می آمد که در توسعه علم و فناوری فعالیت های گسترده ای انجام شد. این مجموعه بزرگ با مدیریت ادیسون و فعالیت های کارمندان آن اختراعات بسیاری را به سر انجام رسانید که تمامی آنها به نام ادیسون ثبت گردید.

درباره مخترع لامپ ادیسون

بسیاری از افراد بر این باورند که توماس ادیسون اولین کسی بود که مخترع لامپ است در حالی که اینطور نیست. بلکه لامپ ادیسونی یا مدل لامپی خود را اختراع کرد و به ثبت رساند و آن را در منلو پارک به نمایش همگان قرار داد. وی با استفده از یک رشته بامبو زغال اندود طرحی را برای اولین قدم در اختراع لامپ خود برداشت.

جالب است بدانید اولین مخترع لامپ هاینریش گوبل می باشد که اختراع او در حدود سی صد ساعت نور دهی داشت اما گوبل اختراع خود را بصورت رسمی به ثبت نرساند . پس از آن دانشمندان دیگری چون جیمز وودوارد ، ویلیام سایر ، متیو ایواز و جوزف سوان در گسترش لامپ الکتریکی اولیه نقش نهادند.

قبل از آنکه ادیسون به دنبال مدل لامپی خود برود شخصی با نام والیس که یک صنعتگر آمریکایی بود نوعی چراغ برق در بازار آن زمان توزیع کرده بود . لامپ والیس دارای یک حباب که درون آن دو میله فلزی قرار داده بود می باشد که در روی میله ها تکه کوچکی از زغال قرار داده بود.

جریان الکتریسیته باعث سوختن زغال ها می شد و قوس الکتریکی باعث ایجاد نور آبی رنگ می شد. اما اشکالاتی داشت که بازده این نوع لامپ را پایین آورده بود . بطور مثال مصرف برق آن خیلی بالا بود و زغال ها پس از مدت کوتاهی از بین می رفتند.

توماس ادیسون اهمیت مدل والیس را بالا دیده بود و به فکر توسعه آن افتاد . قسط ادیسون آن بود که ماده ای را جایگزین زغال کند که برق کمتری مصرف کند و طول عمر آن بالا باشد. پس از مدت کوتاهی ادیسون و پژوهشگران او با آزمایش بر روی بسیاری از مواد توانستند به مدل ادیسون برسند.
آنها با تخلیه هوای درون حباب و استفاده از دو نخ زغال اندود توانستند لامپی با چهل ساعت نور دهی را اختراع کنند. پس از تلاش های بیشتر توسط تیم ادیسون عمر این لامپ را به پانصد ساعت رساندند و آن را به نمایش عموم قرار دادند.

در سال 1880 توماس ادیسون طی درخواستی از اداره اختراعات آمریکا خواهان ثبت امتیاز لامپ به نام خود بود اما این درخواست رد شد زیرا کارشناسان این اداره طرح ادیسون را مشابه طرح ویلیام سایر می دانستند و تنها به ثبت رشته های زغال اندود مقاوم ادیسون بسنده کردند.
به هر حال توماس ادیسون نقش بسزایی در توسعه لامپ داشت و تلاش های او و تیمش ستودنی است.

ایستگاه پرل استریت

یکی از دلایلی که امروزه توماس ادیسون را برای ما در صنعت الکتریسیته مطرح کرده است فعالیت ها گسترده او در توزیع برق می باشد. ادیسون دو سال بعد از آنکه از مدل لامپی خود رونمایی کند بر آن فکر بود که برای روشن کردن این لامپ باید برق در اختیار مصرف کننده قرار گیرد تا محصولش پر فروش شود.

در نتیجه او با احداث کارخانه مرکزی تولید برق با نام ایستگاه پرل استریت توانست اولین سیستم توزیع برق را با ولتاژ 110 ولت افتتاح کند و در ابتدای کار 60 مشتری در مرکز منهتن را تغذیه کند.

شخصی به نام جوزف سووان هم زمان با ادیسون، لامپی را اختراع کرد و فروش صنعتی آن را در بریتانیا شروع کرده بود. پس از ساخت کارخانه توزیع برق ادیسون بر آن فکر بود تا حق امتیاز لامپ برق را در بریتانیا از آن خود کند؛ ادیسون که جوزف سووان را رقیب خود می دید نتوانست جهت ثبت لامپ حرارتی رشته ای زغال اندود بر آن پیروز شود.

طی گذار از دعوای حقوقی طولانی مدت بین این دو، در آخر توانستند با توافق یکدیگر امتیاز لامپ برق را در بریتانیا به نام همدیگر ثبت کنند و با تاسیس شرکتی با نام «ادیسون» به کارشان ادامه دادند که در نهایت امتیاز شرکت به کمپانی ژنرال الکتریک که متعلق به توماس ادیسون بود واگذار گردید.

چگونگی عملکرد ادیسون

شیوه توماس ادیسون بیشتر دنبال کردن ایده های دیگران و شناسایی نوابغ و به کارگیری آنها برای رسیدن به مقاصد خود بود؛ ادیسون تمایلی نداشت که اعضای مجموعه خود را در ارائه موفقیت ها و اختراعاتش به همگان معرفی کند.

افرادی همچون لویس لاتیمر و دیگران به همین دلیل آنطور که باید بر سر زبان ها نیامدند. لویس لاتمیر دستیار ادیسون بود که نقش مهمی را در اختراع مدل لامپ ادیسون ایفا کرد. در عین حال باید پذیرف که اگر مدیریت و تلاش های ادیسون نبود رسیدن به آن موفقیات به آسانی صورت نمی گرفت.

نیکلا تسلا

نیکلا تسلا که از مخترعان بزرگ تاریخ به حساب می آمد و با ادیسون همکاری های گسترده ای داشت چنین نقل می کند:

 «ادیسون فردی پر جنب و جوشی بود که با پشتکاری که داشت به اکثر اهداف خود می رسید. گاهی او برای رسیدن به یک فرمول ساده زمان زیادی را صرف می کرد و در نهایت نتیجه لازم را دریافت می کرد. اگر ادیسون به دنبال سوزنی در انبار کاه می گشت، دانه به دانه کاه را کنار می زد تا سوزن نمایان شود«

نظر خود ادیسون آن بود که نوآوری یک درصد الهام روح است و نود و نه درصد دیگر پشتکار و تلاش می باشد.

نیکلا تسلا دانشمند پرآوازه ابتدا کارمند توماس ادیسون بود. ادیسون او را موظف کرده بو تا بر سیستمهای جریان مستقیم تحقیق کند اما به دلیل عملی نکردن تعهدات مالی تسلا تصمیم به قطع همکاری گرفت.

در واقع می توان گفت این بزرگترین اشتباه توماس ادیسون می باشد، زیرا چندی بعد تسلا با کشف جریان برق متناوب توانست در برابر سیستم برق مستقیم قد علم کند و با حمایت گسترده توانست سیستم فاز بندی شده بر پایه مدل جریان متناوب را در کارخانه توزیع برق پیاده سازی کند که کاربرد آن به مراتب از سیستم ادیسون کارآمد تر بود.

ادیسون بسیار تلاش کرد تا توسط شرکت خود (جنرال الکتریک) تبلیغات منفی گسترده ای بر علیه جریان برق متناوب انجام دهد اما این سیستم خود را ثابت کرده بود و هر روزه طرفداران زیادی را به خود جذب می کرد و تا جایی پیش رفت که ادیسون خود را در صنعت الکتریسیته ورشکست شده دید.

کینه‌ توسکوپ (متحرک‌ نما)

توماس الوا ادیسون به دنبال آن بود که رونق بیشتری به دستگاه گرامافون خود دهد و جذابیت هایی را به آن اضافه کند؛ به همین جهت یکی از افراد خود به نام ویلیام کندی دیکسون را بر این امر مامور ساخت، نتیجه فعالیت های دیکسون اختراع نوعی دستگاه نمایش فیلم بود تا آن را به گرامافون اضافه کند و باعث فروش بیشترش شوند.

پس از مدتی این محصول با نام کینه توسکوپ یا همان متحرک نما در شهر نیویورک به نمایش گذاشته شد.

در واقع کینه توسکوپ وسیله ای بود که اشخاص از داخل یک سوراخ و چرخاندن دسته، تصاویری را می دیدند که ما آن را به نام شهرفرنگ می شناسسیم. دلیل اهمیت این اختراع آن است که باعث ایجاد تحول و ایده ای نو در صنعت سینما گردد.

توماس ادیسون نقش موثری در تبدیل سینما به رسانه همگانی و سود آور ایفا کرد. یکی از یادگارهای توماس ادیسون فیلم استاندارد سی و پنج میلی متری با چهار روزنه در لبه هر فریم بود.

سرانجام ادیسون

توماس بر این باور بود که هستی توسط یک هوش برتر نظم داده شده است؛ اما خدایی که در الهیات معرفی شده بود را نمی پذیرفت. و هر آنچه که خدا می خوانند را طبیعت می پندار و ادیان را توهم و زائیده دست بشر می دانست.

ادیسون در سالهای پایانی زندگی خود تلاش کرد تا اختراع دوربین فیلم برداری را بصورت کامل به نام خود ثبت کند و حق استفاده انحصاری آن را بدست گیرد اما تلاش او بی فایده بود و درخواستش در یک دادگاه بصورت رسم رد شد.

در ژانویه سال 1893 طی درخواستی قسط داشت آخرین اختراعش را ثبت کند، این اختراع دستگاه نگهدارنده اشیاء هنگام آبکاری الکتریکی بود. اما پیش از آنکه اختراعش تائید شود در سن 84 سالگی در گذشت.

روش تربیتی مادر ادیسون

زمانی که توماس ادیسون به مدرسه می رفت معلم او نامه ای دا تا به مادرش بدهد و گفت که این نامه را فقط مادرت مطالعه کند. ادیسون نامه را نزد مادرش برد و به او گفت که این نماره را معلم داده است تا به شما دهم . مادرش نامه را باز نمود  و در نامه این چنین نوشته شده بود:

«با کال تاسف باید بگویم فرزندتان کودک مانده است و هیچگونه استعدادی برای ادامه تحصیل و درس خواندن در آن نمی بینم. و از فردا فرزندتان را به مدرسه راه نمی دهیم» ولی مادر ادیسون کار عجیبی کرد و نامه را جوره دیگری برای فرزندش خواند. او نامه را اینگونه خواند:

فرزند شما نابغه و باهوش است و مدرسه ما توان آموزش به ایشان را به خاطر هوش زیاد ندارد. شما باید شخصا خودتان به او آموزش دهید!

اینگونه شد که مارد ادیسون شروع به درس دادن به فرزندش در منزل نمود؛ او نیز در سن 13 سالگی اولید اختراع خود را به ثبت رسانید. و مدتی بعد از فوت مادرش صندوقچه ای که متعلق به او بود را باز کرد و خواست آن نامه را برای همه بخواند تا به همه ثابت کند از کودکی نابغه بوده است؛ ولی با دیدن اصل نامه شروع به گریه کرد و تازه متوجه آن شد که نماه معلم چیزه دیگری بود.

توماس ادیسون تازه متوجه آن شد که چطور مادرش  از یک فرزند کودن یک ادیسون نابغه ساخت.او فرد کودنی که توسط مادر قهرمان به نابغه قرن تبدیل شد!

زندگی نامه توماس الوا ادیسون

1 دیدگاه در “زندگی نامه توماس ادیسون مخترع بزرگ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *